Door plannen in Den Haag dreigt het afvaltarief de komende jaren te gaan stijgen. En dat terwijl boodschappen en de vaste lasten toch al steeds duurder worden. Lokaal Realisme vraagt het college om precies aan te geven wat dit voor ons gaat betekenen. En hoe we de kosten - ondanks deze onzalige plannen uit Den Haag - in bedwang kunnen houden.
Brief
Betreft: Zorgen over stijgende afvalkosten en gevolgen voor onze inwoners
Geacht college,
Lokaal Realisme maakt zich grote zorgen over de koers die in Den Haag is ingezet op het gebied van afvalverwerking. De nationale afvalheffing en de CO₂-heffing voor afvalverbrandingsinstallaties lijken vooral een papieren oplossing voor Haagse ambities, maar de rekening komt keihard bij gemeenten en inwoners terecht. Dit is opnieuw ideologisch gedreven beleid dat ver van de praktijk wordt gemaakt, zonder oog voor de betaalbaarheid voor gewone huishoudens.
Bureaucratische CO₂-heffing
Uit recente berichtgeving blijkt bovendien dat afvalverbranders hun plannen voor CO₂-afvang zelfs niet meer kunnen betalen door deze heffingen. Dat is bizar en bureaucratisch. Want zelfs die vermeende klimaatwinst blijft dan uit, terwijl onze inwoners dus wél mogen opdraaien voor de kosten. Dat is niet eerlijk en niet verstandig.
Stijging van de woonlasten voorkomen
Veel inwoners hebben een krappe portemonnee. Ook bij een groot deel van de middeninkomens speelt dat. Zij verwachten (terecht!) van ons dat we hun belangen beschermen. Elke euro telt - zeker nu boodschappen, energie en woonlasten al stijgen. Verdere verhoging van het afvaltarief is voor ons onacceptabel zonder een duidelijke strategie om dit te beperken.
Kosten in bedwang houden
Wij willen van het college weten wat deze landelijke maatregelen concreet betekenen voor Bergen op Zoom. Hoe groot is de verwachte toename van het afvaltarief als gevolg van deze heffingen? En welke mogelijkheden ziet het college om deze kosten in bedwang te houden?
Na-scheiding: een serieuze optie
Daarnaast lijkt na-scheiding hiermee opnieuw een steeds serieuzere optie te worden, zeker voor de inzameling van PMD (plastic, metaal en drinkpakken). Als landelijke regels recycling onder druk zetten, moeten wij lokaal slimme keuzes maken. Hoe kijkt het college hiertegen aan? Wordt na-scheiding serieus overwogen als alternatief of aanvulling op de huidige inzamelstructuur?
Vragen
Onze vragen aan het college, onder verwijzing naar artikel 34 van het Reglement van Orde:
- Wat is de inschatting van de stijging van het afvaltarief voor inwoners door deze landelijke maatregelen?
- Welke maatregelen kan het college nemen om deze kostenstijging te beperken?
- Hoe beoordeelt het college de rol van na-scheiding, met name voor PMD, in het licht van deze ontwikkelingen?
- Is het college bereid om, bijvoorbeeld via de VNG, actief te lobbyen tegen deze landelijke heffingen en voor een realistischer beleid dat gemeenten en inwoners niet onnodig belast?
Onze inwoners verdienen duidelijkheid en bescherming tegen Haagse plannen die hun portemonnee raken. Lokaal Realisme zal zich blijven verzetten tegen beleid dat de inwoner laat betalen voor ambities die niet eens haalbaar blijken.
Met belangstelling zien wij de antwoorden op onze vragen tegemoet.
Lokale hartelijke groet,
Rian Govers - Gabriëls
Raadslid, Lokaal Realisme
