Overlast door verwarde personen, zoals in Meilust en bij Vrederust door de Domus-opvang, laat zien dat opvang alléén niet genoeg is. Ons raadslid Antoinette Harteveld benadrukt in de gemeenteraad: goede zorg, preventie en toezicht zijn nodig om problemen eindelijk écht op te lossen.
Hieronder staat het betoog van Antoinette Harteveld in de commissievergadering van dinsdag 16 september:
Betoog
Voor Lokaal Realisme laat het jaarverslag van het Zorg- en Veiligheidshuis opnieuw zien wat velen van ons dagelijks ervaren: de overlast door verwarde personen neemt toe, en de aanpak is nog altijd onvoldoende. In onze buurten, op straat, bij scholen en winkels voelen mensen zich onveilig. Dat is geen incident meer, dat is een structureel probleem. Wat ons het meest raakt, is dat we blijven spreken over opvang alsof dat zorg is. Maar laten we eerlijk zijn: opvang is geen oplossing.
Opvang is geen oplossing
Het jaarverslag bevestigt dat de huidige aanpak te versnipperd is. Casussen duren gemiddeld meer dan een jaar. Mensen zwerven van instelling naar instelling, van buurt naar buurt. En ondertussen zitten bewoners met de gevolgen. De Domus-opvang is daar een schrijnend voorbeeld van: te weinig begeleiding, geen toezicht, en dus overlast. Zeker in Meilust voelen bewoners dit dagelijks.
Domus-opvang als schrijnend voorbeeld
Naast deze zorgen zien we dat de caseload van het Zorg- en Veiligheidshuis blijft toenemen: 166 casussen in 2024. Vooral combinaties van psychiatrie, verslaving en dakloosheid zorgen voor uitzichtloze situaties. De professionals werken keihard, maar de rek is eruit. Dat vraagt om een stevigere samenwerking, met duidelijke afspraken wie wat doet en het vasthouden aan die afspraken. Er zijn te weinig woon-zorgplekken en de wachtlijsten in de ggz zijn eindeloos.
Ophouden met lapmiddelen
Wat betekent dit voor ons als gemeente? Ten eerste: we moeten inzetten op preventie. Dat vraagt om inzet vanuit iedere gemeente, met een sterk wijkteam dat al in beeld komt en ondersteuning biedt bij milde problematiek. Want elke casus die we vroegtijdig opvangen, scheelt ellende voor inwoners en kosten voor de samenleving. Ten tweede: we moeten ophouden met lapmiddelen. Tijdelijke opvang is geen duurzame oplossing. Alleen structurele zorg kan echte veiligheid bieden.
Het Zorg en Veiligheidshuis doet zijn best, maar zonder duidelijke keuzes vanuit ons bestuur blijft dit dweilen met de kraan open. Voor Lokaal Realisme is de boodschap helder: opvang is geen zorg. Onze inwoners verdienen veiligheid, en onze kwetsbare mensen verdienen echte zorg. Dat is waar wij voor staan.
Antoinette Harteveld, 16 september 2025
